»

Web del Ayuntamiento de Badajoz

Web del Ayuntamiento de Badajoz

 

Encontra-se em:
aytobadajoz.es> A Cidade> Monumentos >Fortificação Vaubán  

Regresar a página anterior Acceso directo: Portada Acceso directo: Callejero Acceso directo: Mapa Web Acceso directo: RSS
 

Monumentos

Fortificación Vaubán

Fortificación Vaubán Erguida na segunda metade do século XVII para reforçar as defesas de Badajoz pelas guerras de separação de Portugal da Coroa da Espanha, entre 1640 e 1668, sua disposição respeitou a Alcáçova Árabe, a qual se apóia em suas saídas pelos extremos NW e SE. A obra esta fabricada em pedra, tijolo e concreto de cal, com reforços similares em distintos pontos. Constitui um completo sistema de muralhas e todos os demais elementos complementares próprios de este modelo de fortificação representam um acabado e insuperável exemplo de engenharia militar da época. A muralha contava com oito baluartes, todos dispostos para o sul, pois a defesa para o norte já estava garantida pelos rios Guadiana e Rivilla. Os baluartes, começando pelo extremo do Levante são os seguintes: 1)San Pedro, junto a porta de Mérida; 2) La Trindad, onde se abre uma porta de mesmo nome. 3)Santa Maria, ou da Laguna, onde mais tarde se ergueu o colégio Los Pinhos, ou Lopes de Veja. 4)San Roque, onde, a meados do século passado se construiu a Praça de Toros Velha e actualmente se levanta o Palácio de Congressos. 5)San Juan, ou da Bomba, onde se situava no século XVII o Quartel da Caballería. Entre os dois últimos se abre a porta do Pilar, antes chamada de Jerez ou Santa Marina. Este Baluarte não existe na actualidade. 6)De Santiago, ou dos Mixtos, onde existiu um paiol e posteriormente se colocou o monumento a Geraldo Menacho que heroicamente perdeu a vida defendendo a cidade dos franceses e onde, actualmente, se encontra o estacionamento com o mesmo nome. 7) San José, onde se situa o Quartel da Polícia. 8)San Vicente, onde se construiu a Escola de Artes e Oficios “Adelardo Covarsí”, hoje instituo Politécnico. Distintos hornaveques e meias luas ou lunetas, semi-baluartes, taludes, fossos, escarpas, contra-escarpas, canhoneiras, passagens cobertas, guaritas angulares e outros elementos completavam o cerco amuralhado principal. Mencionemos entre as fortificações os fortes de San Cristóbal, Cabeza del Puente de Palmas y Pardarelas; semibaluartes de Puerta de Palmas;  polvorines de San Vicente, Santiago, San Roque, e San Gabriel; e os revellines  la luneta de San Roque, la Picuriña y Verlé ou de Orinaza, em frente ao forte de San Cristóbal. As portas principais originarias do sistema foram as citadas da Trindad, do Pilar, e Puerta Nueva ou de Palmas, passando depois tal denominação de “Nueva” a aberta atrás do Palácio de Godoy, a finais do século XVII. Parecidos sistemas dispuseram os portugueses em Olivenza e Elvas. Estes dois, junto com os de Cádiz, Pamplona, e poucos lugares mais, são as únicas realizações similares ao formidável sistema Vaubán de Badajoz.   

 

 
© Ayuntamiento de Badajoz - Plaza de España, 1 - 06002 Badajoz - Telf. (+34) 924 21 00 00
W3C • XHTML 1.0CSS 2.0Accesibilidad
Plan Avanza